Verkiezingen voor het Amerikaanse Congres en de rol van India in de wereldpolitiek

08.11.2022

Het is naïef te denken dat de naderende tussentijdse congresverkiezingen in de VS het standpunt van Washington over Oekraïne aanzienlijk kunnen veranderen. Rusland verslaan, er controle over krijgen, Iran vernietigen en China isoleren - deze doelen van de Amerikaanse geopolitiek zullen niet veranderen tot hun ineenstorting of onze overwinning op de NAVO-strijdkrachten in Oekraïne. Er is hierboven al veel geschreven over de objectieve oorzaken van de wereldwijde hybride oorlog die door de Amerikaanse machts- en financiële elite is ontketend om de wereldwijde hegemonie te handhaven, maar ook over de subjectieve conditionering van haar anti-Russische oriëntatie door haar inherente russofobie (Zie bijvoorbeeld mijn boek uit 2015 "The Last World War: The US Begins and Loses").

Sommige dingen zouden echter kunnen veranderen als de Republikeinen winnen en een meerderheid krijgen in beide huizen van het Congres. Het is heel goed mogelijk dat Biden, onder druk van zijn partijgenoten, zich zal terugtrekken nu er een impeachment dreigt. In dit geval zal de waarnemend president Kamala Harris zijn, die het eerste vrouwelijke staatshoofd van de Verenigde Staten zal zijn, en bovendien van Indiase afkomst. Dit laatste is van bijzonder belang aangezien Rishi Sunak, een etnische Indiër, al regeringsleider van Groot-Brittannië is geworden.

Natuurlijk zou het de Angelsaksische wereld niet fundamenteel veranderen als een etnische Indiër aan het hoofd ervan zou staan, maar het zou er wel een bepaald historisch tintje aan geven. Vijfenzeventig jaar na de ineenstorting van het Britse Rijk zullen inboorlingen van zijn voormalige hoofdkolonie de huidige reïncarnatie leiden. Dit kan alleen maar een positieve emotionele reactie oproepen bij het Indiase publiek. India ligt al ver voor op Groot-Brittannië, niet alleen qua omvang van de economie, maar ook qua omvang van de middenklasse. Het leidt de wereld in economische groei. Het boekt ontegenzeggelijk vooruitgang bij de beheersing van de basisindustrieën van de nieuwe technologische orde, waaronder de informatietechnologie. De grote en invloedrijke Indiase diaspora in Groot-Brittannië en de Verenigde Staten verbindt de voormalige kolonie en metropool door miljoenen menselijke banden, industriële samenwerking en wetenschappelijke en technische samenwerking. De twee landen zouden gemakkelijk van plaats kunnen wisselen en India zou, als een van de leidende machten van de nieuwe wereldorde, in de nabije toekomst het leiderschap kunnen opeisen in het hele gebied van het voormalige Britse Rijk, inclusief de Verenigde Staten.

Hoe fantastisch zo'n scenario ook lijkt, het is goed mogelijk: wanneer de wereldeconomie verandert, groeit het nieuwe centrum van de wereldeconomie aan de periferie van de oude, terwijl die laatste misschien wel wegzakt naar de periferie van zijn vroegere kolonie. Na de ineenstorting van het Spaanse rijk bijvoorbeeld werd zijn voormalige kolonie, Nederland, het centrum van de wereldeconomie, terwijl Spanje zelf snel naar de periferie zakte. Na de verschuiving van het wereldleiderschap naar Engeland kwam Nederland in de periferie terecht. Engeland zelf onderging hetzelfde lot bij de overgang naar de Verenigde Staten. De grote omvang van deze laatste verzekert niet tegen verval - veel Amerikaanse politieke analisten spreken serieus over grote kans op burgeroorlog en desintegratie van de VS, separatistische tendensen nemen toe in een aantal Zuid-Spaanstalige staten.

De opkomst van India als leider van het Britse Gemenebest van Naties en de VS, tegelijk met het One Belt One Road initiatief van de Volksrepubliek China, met zijn claim om de volkeren van de "One Destiny of Mankind" te verenigen, zal betekenen dat de politieke confrontatie tussen landen met communistische en democratische politieke systemen wordt gereïncarneerd in de nieuwe economische wereldorde. Aangezien de opkomende nieuwe economische wereldorde ideologisch gezien een heel ander mengsel is van socialistische doelstellingen, marktmechanismen en nationale belangen, zal deze confrontatie niet antagonistisch zijn. De landen die centraal staan in deze geïntegreerde wereldorde, vooral India en China, zullen met elkaar concurreren en samenwerken, met strikte inachtneming van de normen van het internationale recht, de beginselen van wederzijds voordeel en rechtvaardigheid.
Voor het huidige Rusland en Europa belooft dit scenario niets anders dan degradatie naar de diepe periferie van de wereldeconomie. Natuurlijk zal de neanderthale aard van de Angelsaksen, hun agressiviteit, hebzucht, bedrog en verraad, die India zich goed herinnert, dit scenario waarschijnlijk verhinderen. Zowel Rishi Sunak als Kamila Harris verschillen niet van hun Anglo-Amerikaanse tegenhangers in hun militante retoriek ter ondersteuning van de anti-Russische NAVO-agressie in Oekraïne. Met haar opmerkingen over groot Rusland dat klein Oekraïne aanvalt, doet Kamila denken aan de fabelachtig incompetente Liz Truss.

Maar de diepe staat van de VS is herhaaldelijk onbetrouwbaar gebleken, en de Anglo-Amerikaanse machts- en financiële elite staat altijd klaar om ondenkbare scenario's te bedenken en uit te voeren. Zij zouden wel eens een oprechte vriendschap met India kunnen imiteren om de heersende elite te manipuleren om een nieuwe editie van het Britse Rijk in Delhi in elkaar te zetten.

Het alternatief voor dit scenario is een drievoudige alliantie van India, China en Rusland, waarvan Jevgeni Primakov heeft gedroomd. De SCO en de BRICS zouden de basis kunnen vormen voor de vorming van een nieuwe economische wereldorde, waarvan Rusland een organisch onderdeel zou zijn. Duitsland en de EU zouden zich er ook bij kunnen aansluiten. Maar dit vereist actieve politieke en economische diplomatie en ideologisch leiderschap.

Vertaling door Robert Steuckers